Το ΚΚΣΕ (μπ), το ΓΚΟΣΠΛΑΝ, και το ζήτημα της μετάβασης στην κομμουνιστική κοινωνία στη Σοβιετική Ένωση 1939-1953

Μεταφρασμένη αναδημοσίευση απο revolutionary democracy

τού Vijay Singh


Ο μαρξισμός αναγνωρίζει τον πρωταρχικό ρόλο της βιομηχανικής εργατικής τάξης στις δημοκρατικές και σοσιαλιστικές επαναστάσεις και κατά τη μετάβαση στην κομμουνιστική κοινωνία.

 Στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο ο Μαρξ και ο Ένγκελς αναφέρουν ότι από «όλες τις τάξεις που σήμερα βρίσκονται αντιμέτωπες με την αστική τάξη, μόνο το προλεταριάτο είναι μια πραγματικά επαναστατική τάξη. Οι άλλες τάξεις χάνονται κι εξαφανίζονται στο πρόσωπο της σύγχρονης βιομηχανίας: το προλεταριάτο είναι το πιο χαρακτηριστικό προϊόν της ». Ο Β.Ι Λένιν στο Ενα Μεγάλο Ξεκίνημα εξέφρασε τη μαρξιστική θέση ότι μόνο οι εργαζόμενοι των πόλεων και οι βιομηχανικοί εργάτες ήταν σε θέση να οδηγήσουν ολόκληρη την μάζα των εργαζόμενων και εκμεταλλευόμενων ανθρώπων στην ανατροπή του καπιταλισμού και στη δημιουργία του νέο σοσιαλιστικού συστήματος.

Η πολιτική οικονομία του Slavoj Zizek: Καταστρέφοντας τα τετράδια της Μαρξιστικής θεωρίας.

Αναδημοσιευση απο PRAXIS

Εισαγωγή. 

Ο Slavoj Zizek δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Έχει ένα πλούσιο συγγραφικό έργο (1), που καλύπτει την πολιτική θεωρία, την θεωρία του κινηματογράφου και την θεωρητική ψυχανάλυση με αναφορές-μεταξύ άλλων- στον Χέγκελ, τον Μαρξ και την ψυχαναλυτική θεωρία του Λακάν. Τοποθετείται, σχεδόν για το σύνολο των ζητημάτων αλλά και των αγώνων της εποχής μας: H κρίση, το Occupy Wall street, οι Αραβικές επαναστάσεις, η εξέγερση στην Αγγλία (2), η κριτική της αστικής δημοκρατίας (3), των αντιπαγκοσμιοποιητικών κινημάτων και κινημάτων «αντεξουσίας» (4) ,η ελληνική κρίση, η ενότητα της αριστεράς (5) είναι μερικά μόνο από αυτά. Θέσεις από τις οποίες ξεχωρίζει η μαχητική υπεράσπιση της Ευρωπαικής Ένωσης, η καταδίκη όσων υποστηρίζουν την αποδέσμευση από αυτήν και το κάλεσμα σε χώρες που βρίσκονται εκτός της να την ενισχύσουν (μαζί με την υπεράσπιση του αντιδραστικού αστικού κοσμοπολιτισμού, της άλλης πλευράς του εθνικισμού) (6).

Άντον Πάνεκουκ - Σοσιαλδημοκρατία και Κομμουνισμός

Ενα πραγματικα εξαιρετικο κειμενο του Πανεκεκ το οποιο φωτιζει - για αλλη μια φορα στις σημερινες συνθηκες- πτυχες, θεματα και προβληματισμους που θετονται εκ νεου στην ταχεια ανοδο της δρασης και κινητικοτητας των εργαζομενων μαζων που συντελειται στην εποχη μας, εναντια στην καπιταλιστικη καταπιεση κι εκμεταλευση .

Αξιζει να διαβαστει προσεκτικα και ολοκληρο

Υπογραμμισεις και εμφασεις δικες μου

Πηγη: coghnorti 

Averdade: Η καπιταλιστική ανάπτυξη αυξάνει την υποταγή της Βραζιλίας στο ξένο κεφάλαιο

Αναδημοσιευση στα ελληνικα απο Αverdade

Μια ενημέρωση απο την Βραζιλία.


Εν μέσω της βαθιάς κρίσης που αντιμετωπίζει το  παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα από το Σεπτέμβριο του 2008, ορισμένες χώρες, ειδικά η Κίνα, η Ινδία, η Ρωσία και η Βραζιλία, οι αποκαλούμενες χώρες του BRIC έχουν επιτύχει υψηλούς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης, κατα τα στάνταρ των καπιταλιστών . Στη Βραζιλία, η αύξηση αυτή, αν και με σκαμπανεβάσματα, οδήγησε τη χώρα να γίνει η έβδομη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο και να ξεπεράσει την Ιταλία που βυθίζεται βυθισμένη στην οικονομική και ηθική κρίση ¹.

Με την εκλογή του Λούλα (PT σ: Partido dos Trabalhadores/Eργατικο κόμμα) για την προεδρία της Βραζιλίας το 2002 και την απόφασή του να μην έλθει σε καμία ρήξη με το ιμπεριαλιστικό σύστημα ή να προβεί σε επανεθνικοποίηση των ιδιωτικοποιημένων κρατικών επιχειρήσεων και να εγγυηθεί τα προνόμια του μεγάλου κεφαλαίου και την ελεύθερη δράση των διεθνών μονοπωλίων στην οικονομία της Βραζιλίας, τα μεγάλα διεθνή μέσα ενημέρωσης άρχισαν να εξαίρουν την οικονομία της Βραζιλίας ως το νεότερο θαύμα του κόσμου.

Η ευτυχία τού να μην είσαι κομμουνιστής

Από το Lenin Reloaded 

Απαλλαγμένος από το επαχθές βάρος τού να δηλώνεις ανοιχτά την ιδεολογία σου, κυκλοφορείς άνετα σε κάθε περιβάλλον, συγχρωτιζόμενος με τους πάντες (η κοινωνικότητα έχει πολλά πρακτικά πλεονεκτήματα!), και δηλώνοντας "ευαισθητοποιημένος πολίτης", "κριτικό πνεύμα", άνθρωπος "της αριστεράς", "προοδευτικός", ή τίποτε απολύτως, γιατί είναι αυταπόδεικτο ότι μιλάς από θέση ηθικής ισχύος. Στο κάτω-κάτω, δεν είσαι κομμουνιστής --ή μάλλον είσαι και αυτό, αλλά στον ιδανικό κόσμο που έχεις ήδη ολοκληρώσει μες στο μυαλό σου, εκεί που μόνο εσύ θα είσαι κομμουνιστής-- και κανείς δεν δικαιούται να σου ζητά λογαριασμό για το τι είσαι.

ΡΟΖΑ

5 Μαρτη 1871 - 15 Γεναρη 1919

Δολοφονημένη απο τη Σοσιαλδημοκρατια και τους συνεργους της τα παραστρατιωτικα εθνικιστικα Frei Koprs.

Ως ενας ελαχιστος φόρος τιμης του μπλογκ, σε μια περιοδο που δεν υπαρχει ο απαραιτητος χρονος για περισσοτερα.

Δειτε και μερικα αλλα μπλογκ:

Τι με κοιτάζεις Ρόζα μουδιασμένο (σφυροδρεπανο)

Βία και νομιμότητα: Στη μνήμη της Ρόζα Λούξεμπουργκ (Lenin Reloaded)

"Για το θάνατο του Βαζιούλιν"

αναδημοσιευση απο σφυροδρεπανο

Σήμερα το απόγευμα απεβίωσε στη μόσχα ο σοβιετικός φιλόσοφος βαζιούλιν. Ως συμβολικό φόρο τιμής, η κε του μπλοκ αναδημοσιεύει ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από παλιότερο κείμενό του, όπου ασκείται κριτική στο ζιουγκάνοφ και τον εθνικο-πατριωτικό χαρακτήρα της πολιτικής πλατφόρμας του κκρο. 

Γκορμπυ: "Φιλοδοξία μου ήταν να καταστρέψω τον κομμουνισμό"

Από revolutionary democracy

Φιλοδοξία μου ήταν να διαλυσω τον κομμουνισμό, τη δικτατορία πάνω σε όλους τους ανθρώπους. Στήριξη και εμψυχωτής μου  σε αυτή την αποστολή ήταν η γυναίκα μου, που ήταν της γνώμης αυτής πολύ πριν απο εμένα. Ήξερα ότι θα μπορούσα να επιτύχω κάτι τέτοιο αν ήμουν ηγετικό στέλεχος. Και εκεί, η γυναίκα μου με προέτρεψε να αναρριχηθω στο κορυφαίο πόστο. Ενώ στην πραγματικότητα εξοικιώθηκα με τη Δύση, είχα πάρει την απόφαση μου. Αποφάσισα ότι πρέπει να καταστρέψω όλο το εποικοδόμημα του ΚΚΣΕ και της ΕΣΣΔ. Επίσης, έπρεπε να κάνω το ίδιο και σε όλες τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες. Ιδανικό μου είναι ο δρόμος της σοσιαλδημοκρατίας. Μόνο αυτό το σύστημα θα ωφελήσει όλον το λαό. Αυτή τη αποστολή που αποφάσισα έπρεπε να την πραγματοποιήσω.

ΤΟ ΡΕΥΜΑ ΤΟΥ "ΕΥΡΩΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ"

Aπο το "δοκίμιο ιστοριας του ΚΚΕ, 1949 - 1968" (τομ. β, μερος πρωτο, σελ 88-92)

 

Ήδη αναφέρθηκε ότι από τη δεκαετία του 1940 αναπτύσσονταν αναθεωρητικές και οππορτουνιστικές θέσεις σε ΚΚ της Δυτικής Ευρώπης και της Αμερικής, οι οποίες συγκροτήθηκαν παραπέρα στις επόμενες δεκαετίες, ενώ μορφοποιήθηκαν στο ρεύμα του “ευρωκομμουνισμού” στη δεκαετία του 1970.

Ο όρος “ευρωκομμουνισμός” χρησιμοποιήθηκε μετά από τη διαμόρφωση του συγκεκριμένου αναθεωρητικού ρεύματος. Ως πιο πιθανό θεωρείται ότι τον όρο εισήγαγε ο Κροάτης δημοσιογράφος Frane Barbieri [1], που πρώτη φορά τον χρησιμοποίησε το 1975. Ο όρος έγινε στην ουσία αποδεκτός από το Ιταλικό ΚΚ, το Γαλλικό ΚΚ και το ΚΚ Ισπανίας στις κοινές διακηρύξεις τους (1975) και αργότερα στην Συνάντηση της Μαδρίτης (Μαρτης 1977).

Για την υιοθέτηση του όρου “ευρωκομμουνισμός” έγραψε το 1976 ο Σαντιάγκο Καρίλιο, ΓΓ της ΚΕ του Ισπανικού ΚΚ: "... Όσο δε βρίσκουμε καταλληλότερο όρο, ονομάζεται “ευρωκομμουνισμός”. [2]

Δικτατορία του προλεταριάτου - Λαϊκή Δημοκρατία- Σοσιαλισμός

μερικη αναδημοσιευση απο revolutionary democracy

Η Λαϊκή Δημοκρατία, μια μορφή πολιτικής οργάνωσης της κοινωνίας

A. Sobolev

Από μια διάλεξη σε συγκέντρωση της Επιτροπής Μόσχας και της Επιτροπής Περιφέρειας Μόσχας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης (Μπολσεβικικού), που δημοσιεύτηκε στο Bolshevik, νo. 19, Οκτώβρης 1951, και αναδημοσιεύτηκε στο Communist Review του Λονδίνου, το Γενάρη του 1952

---

Ο Λένιν για το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα

αναδημοσιευση απο της γης οι κολασμενοι
 

Κάποτε κατηγορούσαν τους κομμουνιστές ως εχθρούς του έθνους

Σήμερα φαίνεται να είναι στη μόδα το αντίθετο, τους κατηγορούν ως εθνικιστές.

Γιατί; Επειδή καταγγέλουν τον ιμπεριαλισμό και τις επεμβάσεις του, επειδή πολεμούν την εξάρτηση και παλεύουν για εθνική ανεξαρτησία, επειδή στηρίζουν τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα.

Σε μεγάλος μέρος της αριστεράς υπάρχει σύγχυση επί του θέματος και υιοθετούνται αυτούσιες αυτές οι κατηγορίες, μερικές φορές μάλιστα με επίκληση του Λένιν.

Στην πραγματικότητα ο Λένιν και οι μπολσεβίκοι διέκριναν τους πολέμους σε δίκαιους και άδικους και πολεμούσαν τη γραμμή υπεράσπισης της πατρίδας μόνο στην πρώτη περίπτωση, όπως στην περίπτωση ενδοϊμπεριαλιστικού πολέμου. (Ντεφετισμός = επαναστατική ηττοπάθεια, η τακτική του να στρέφεσαι σε περίπτωση πολέμου ενάντια στην κυβέρνηση της δικής σου χώρας με στόχο την επαναστατική ανατροπή της. Την τακτική αυτή ακολούθησαν με επιτυχία οι μπολσεβίκοι κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και την Οκτωβριανή Επανάσταση).

Αντίθετα στην περίπτωση καταπιεσμένων εθνών, αποικιών, εξαρτημένων από τον ιμπεριαλισμό ο Λένιν πίστευε ότι ο πόλεμος υπεράσπισης της πατρίδας είναι δίκαιος και οι κομμουνιστές πρέπει να τον υποστηρίζουν χωρίς όρους.

Ακολουθεί μια συλλογή με αποσπάσματα απο γραπτά του γύρω απ' το θέμα:

Μια ενδιαφέρουσα ανταλλαγή απόψεων μεταξύ ΚΚΕ και Ενωμένης Αριστεράς Ισπανίας

Η επιστολή του ΚΚ Ισπανίας

«Ενωμένη Αριστερά - ΚΚ Ισπανίας

Προς την Αλέκα Παπαρήγα
Γενική Γραμματέα του ΚΚΕ

Μαδρίτη, 25η Νοέμβρη

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Βενεζουέλας και η οικοδόμηση του σοσιαλισμού στη Βενεζουέλα

μεταφρασμενη αναδημοσιευση στα ελληνικα, απο Διεθνη Κομ.επ

Σε παλιοτερη δημοσιευση, ειχε μπει  η κριτικη του pcmlv σχετικα με τις διαδικασιες στην βενεζουελα. 

Στο παρακατω κειμενο του ΚΚΒ (που εχει προσχωρησει στο PSUV) επιχειρηται μια διαφορετικη προσεγγιση, πιο βαθια και αναλυτικη. Το κειμενο δεν εχει μεταφραστει ακομα στα ελληνικα απο την iccr αλλα το μετεφρασα γιατι ειναι αρκετα ενδιαφερον για οποιον θελει να μαθει μερικα πραγματα παραπανω για την κατασταση του κινηματος στη Βενεζουελα. Εχει αρκετο ενδιαφερον καποιος να τραβηξει παραλληλες αναμεσα στις δυο δημοσιευσεις και προσεγγισεις των δυο κκ της βενεζουελας συγκρινοντας ταυτοχρονα την κατασταση της βενεζουελας και της ελλαδας, τοσο  σε σχεση με τον ιμπεριαλισμο οσο και με τις εσωτερικες διεργασιες και προσεγγισεις.

Κομμουνιστικό Κόμμα της Βενεζουέλας (ΚΚΒ)

Τμήμα διεθνούς πολιτικής.

Αντίο "αγαπημένη" ΕΕ...

Ενα πολυ ενδιαφερον κείμενο απο το Radio Collectiva

Όταν το 1997 είχαμε γράψει σε τοπική εφημερίδα των Χανίων ότι το επερχόμενο διευρωπαϊκό ECU (που τα επόμενα δύο χρόνια το 1999 μετονομάστηκε και αναβαθμίστηκε σε Ευρώ), είναι καραμπινάτη εξαγωγή του Γερμανικού κεφαλαίου με σκοπό την καταβύθιση αρχικά του Ιταλικού κεφαλαίου, αργότερα του Γαλλικού και της εργατικής δύναμης σε βάθος μιας τουλάχιστον δεκαετίας, πολλοί μας είχαν χαρακτηρίσει περιθωριακούς, δογματικούς και εκτός τόπου καιχρόνου με πρώτους τους συνασπισμένους .

Η Αναρχικη Διεθνης [1872 - 1877] και η αποσυνθεση του αναρχικου κινηματος

Μια μικρη εισαγωγη

Το κεφαλαιο απο το βιβλιο του Ουιλιαμ Φοστερ “Η ιστορια των τριων διεθνων”.

Μια συνοπτικη παρουσιαση της παρακμης και της αποσυνθεσης του αναρχικου κινηματος οταν αυτο αποσπαστηκε απο την μαρξιστικη εργατικη διεθνη, αποπειραμενο να οργανωσει την δικη του διεθνη πανω στις δικες του θεωρητικες βασεις.